Gen Z, ഭരണഘടന, അധികാരത്തോട് ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ജനാധിപത്യ ധർമ്മം : Adv. C. V. ManuvilsanAdvocate | Lex Loci Associates

ഒരു തലമുറ ഇനി മിണ്ടാതെ ഇരിക്കില്ല:

Gen Z, ഭരണഘടന, അധികാരത്തോട് ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ജനാധിപത്യ ധർമ്മം

✍️ Adv. C. V. Manuvilsan
Advocate | Lex Loci Associates | Kerala, India

ജനാധിപത്യത്തിന് പ്രതിഷേധത്തെക്കാൾ ഭയക്കേണ്ട ഒന്നുണ്ട് — ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് നിർത്തിയ ഒരു തലമുറയെ.

യുവാക്കൾ അധികാരത്തോട് “എന്തുകൊണ്ട്?”, “ആരുടെ അധികാരത്തിൽ?”, “ആർക്കാണ് ഉത്തരവാദിത്തം?”, “ഇത് ഭരണഘടനാപരമാണോ?” എന്ന് ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന നിമിഷം, അത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധിയെന്നല്ല ആദ്യം വായിക്കേണ്ടത്. പലപ്പോഴും അത് ജനാധിപത്യം ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ ഉണ്ടെന്ന ഏറ്റവും വ്യക്തമായ തെളിവാണ്.

ഇന്ത്യയുടെ Gen Z മുൻതലമുറകളിൽ നിന്നെല്ലാം വ്യത്യസ്തമായ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക ലോകത്തിലാണ് വളർന്നത്. അവർ ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നത് വ്യത്യസ്തമായി; കൂട്ടായ്മകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് വ്യത്യസ്തമായി; അധികാരത്തെ കാണുന്നതും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതും വ്യത്യസ്തമായി. പഴക്കംകൊണ്ട് മാത്രം ഒരു കാര്യത്തിന് പവിത്രത ലഭിക്കില്ലെന്നും, പതിവായതുകൊണ്ട് മാത്രം അനീതി നീതിയാകില്ലെന്നും, സ്ഥാപനപരമായ അധികാരം ചോദ്യം ചെയ്യാനാകാത്ത ഒന്നല്ലെന്നും ഈ തലമുറ കൂടുതൽ തുറന്നുപറയുന്നു.

അതാണ് ഈ കാലത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രസക്തി.

ജനാധിപത്യം ഒരു തലമുറ മറ്റൊരുതലമുറയ്ക്ക് നിശ്ശബ്ദമായി കൈമാറുന്ന ഒരു സൗകര്യമല്ല. അത് ഓരോ തലമുറയും വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കേണ്ട ഭരണഘടനാപരമായ ഒരു പ്രതിജ്ഞയാണ്.

പൗരത്വം വോട്ടെടുപ്പിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല.

വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്തിയ ശേഷം പോലും ജനാധിപത്യം തുടരുന്നു — സർക്കാർ തീരുമാനങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, പൊതുസ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്ന് വിശദീകരണം ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ, മാധ്യമങ്ങൾ അന്വേഷണം നടത്തുമ്പോൾ, വിദ്യാർത്ഥികൾ പ്രതിഷേധിക്കുമ്പോൾ, അഭിഭാഷകർ കോടതിയെ സമീപിക്കുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ അസമ്മതി രേഖപ്പെടുത്തുമ്പോൾ.

അതിനാൽ, ചോദ്യം ചെയ്യുക എന്നത് ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമല്ല.

ചോദ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയാണ് ജനാധിപത്യവിരുദ്ധം.

ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന ഒരു “അനുസരണ രാഷ്ട്രം” സൃഷ്ടിച്ചില്ല. അത് അവകാശങ്ങളുള്ള, കടമകളുള്ള, സ്വാതന്ത്ര്യബോധമുള്ള പൗരന്മാരുടെ റിപ്പബ്ലിക്കാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്.

ആ ഭരണഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനസത്യം ഇതാണ്:

ഭരണഘടനയാണ് അധികാരത്തെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത്.
അധികാരം ഭരണഘടനയെ നിയന്ത്രിക്കരുത്.

ഇത് ഒരു മുദ്രാവാക്യം മാത്രമല്ല. ഭരണഘടനാപരമായ ഭരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനരേഖയാണിത്.

“സർക്കാരിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് രാഷ്ട്രത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണോ?” എന്ന ചോദ്യം ഇന്നും പലവിധത്തിൽ ഉയരുന്നു. പക്ഷേ ജനാധിപത്യത്തിൽ സർക്കാർയും രാഷ്ട്രവും ഒരേ കാര്യമല്ല. ഒരു സർക്കാർ മാറാം. ഒരു നയം മാറാം. ഒരു ഭരണകൂടം വിമർശിക്കപ്പെടാം. ഒരു സ്ഥാപനം തെറ്റാം. എന്നാൽ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഭരണഘടനാപരമായ മൂല്യങ്ങൾ അതിനേക്കാൾ ഉയർന്നതാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ സർക്കാർ വിമർശനം ദേശവിരോധമാകണമെന്നില്ല.

സ്ഥാപനപരമായ തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് സ്ഥാപനവിരോധമാകണമെന്നില്ല.

ഉത്തരവാദിത്തം ആവശ്യപ്പെടുന്നത് അരാജകത്വമാകണമെന്നില്ല.

ശാന്തമായ അസമ്മതി ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ വിരുദ്ധമാകണമെന്നില്ല.

ചിലപ്പോൾ ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രയാസകരമായ രൂപം തന്നെയാണ് അസമ്മതി.

“ചോദ്യം ചെയ്യരുത്” എന്നൊരു ദേശസ്നേഹം ഉണ്ടാകാം.

പക്ഷേ അതിലും ആഴമുള്ള ദേശസ്നേഹം പറയുന്നത് ഇതാണ്:

“എന്റെ രാജ്യം എനിക്ക് വളരെ പ്രധാനമാണ്; അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിന്റെ പേരിൽ നടക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ഞാൻ മിണ്ടാതിരിക്കില്ല.”

ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന ആരംഭിക്കുന്നത് “We, the Government” എന്ന് അല്ല.

“We, the Parliament” എന്നും അല്ല.

“We, the Political Parties” എന്നും അല്ല.

അത് ആരംഭിക്കുന്നത്:

“WE, THE PEOPLE OF INDIA”

എന്ന വാക്കുകളാൽ ആണ്.

അവിടെ തന്നെയാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നൈതിക കേന്ദ്രം.

സ്ഥാപനങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയാണ്.

ഭരണകൂടം ഭരണഘടനയുടെ കീഴിലാണ്.

ജനാധിപത്യ അധികാരം ജനങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.

അതിനാൽ ഒരു ശക്തമായ റിപ്പബ്ലിക്ക് ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന യുവാക്കളെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.

ഭയപ്പെടേണ്ടത് — ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ പോലും താൽപര്യമില്ലാത്ത യുവതലമുറയെ.

രാഷ്ട്രീയ അനാസക്തി പ്രതിഷേധത്തേക്കാൾ ശാന്തമായിരിക്കും. പക്ഷേ അതിന്റെ നിശ്ശബ്ദത ഒരു ജനാധിപത്യത്തിന് കൂടുതൽ അപകടകരമായേക്കാം.

Gen Zയുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി കോപമല്ല.

അവരുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി — “ഇത് എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയായിരുന്നു” എന്ന വാചകത്തെ ഒരു ന്യായീകരണമെന്ന നിലയിൽ അംഗീകരിക്കാൻ തയ്യാറല്ല എന്നതാണ്.

അനീതി പതിവായാൽ അതു നീതിയാകില്ല.

അസമത്വം തലമുറകളായി നിലനിന്നാൽ അതു വിധിയാകില്ല.

അധികാരം പഴക്കമുള്ളതുകൊണ്ട് ചോദ്യം ചെയ്യാനാകാത്തതാകില്ല.

എന്നാൽ ഇവിടെ മറ്റൊരു പ്രധാന സത്യം കൂടി ഓർക്കണം.

ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം പോലെ തന്നെ, ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവർക്കും ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ട്.

വസ്തുതകൾ പ്രധാനമാണ്.
തെളിവുകൾ പ്രധാനമാണ്.
ശാന്തത പ്രധാനമാണ്.
വ്യത്യസ്തമായി ചിന്തിക്കുന്നവരുടെ മാനവമഹത്വം പ്രധാനമാണ്.
എതിർവീക്ഷണത്തിനും അവകാശമുണ്ട്.

ഭരണഘടനാപരമായ ഉത്തരവാദിത്തം മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനം, സ്വന്തം പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഭരണഘടനാപരമായ മൂല്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അതിന്റെ നൈതിക ശക്തി കുറയും.

അതാണു ജനാധിപത്യ ജാഗരണത്തിനും രാഷ്ട്രീയ അന്ധതയ്ക്കും ഇടയിലെ വ്യത്യാസം.

പക്വമായ ഒരു രാഷ്ട്രം വിമർശനത്തെ മൂടിവെച്ചുകൊണ്ട് ശക്തി തെളിയിക്കുന്നില്ല.

വിമർശനം കേൾക്കാനും, പരിശോധിക്കാനും, മറുപടി പറയാനും, എതിർക്കാനും, എന്നിട്ടും അതിനെ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമായിത്തന്നെ നിലനിറുത്താനും കഴിയുമ്പോഴാണ് ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം തെളിയുന്നത്.

അതുപോലെ, പക്വമായ ഒരു യുവജന പ്രസ്ഥാനം ഏറ്റുമുട്ടലിലൂടെയല്ല മാത്രം ധൈര്യം തെളിയിക്കുന്നത്.

സ്വന്തം വാദത്തിന് വിരുദ്ധമാകുമ്പോഴും സത്യം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ അത് ധൈര്യം തെളിയിക്കുന്നു.

വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായക്കാരന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവും സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ അത് ധൈര്യം തെളിയിക്കുന്നു.

ജനാധിപത്യത്തിന് പ്രതിരോധവും നിയന്ത്രണവും രണ്ടും ആവശ്യമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ അത് പക്വത തെളിയിക്കുന്നു.

Gen Zയുടെ വലിയ രാഷ്ട്രീയ സാധ്യത, “എന്തിനെ എതിർക്കുന്നു?” എന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല.

“എന്താണ് പകരം നിർമ്മിക്കാൻ പോകുന്നത്?” എന്ന ചോദ്യത്തിലാണ് അതിന്റെ ഭാവി.

ആ പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ഭാഷ ഇങ്ങനെയാകാം:

മതിമറന്ന അനുയായിത്വമില്ലാത്ത പങ്കാളിത്തം.
വൈരമില്ലാത്ത അസമ്മതി.
ഹിംസയില്ലാത്ത ധൈര്യം.
അടിമത്തമില്ലാത്ത ദേശസ്നേഹം.
മാനവികത നശിപ്പിക്കാത്ത അഭിപ്രായവ്യത്യാസം.
ഭരണഘടനാ നൈതികത ഉപേക്ഷിക്കാത്ത രാഷ്ട്രീയം.

ഇത് ഒരു വിപ്ലവമാകുകയാണെങ്കിൽ, അത് മറ്റൊരു വ്യക്തിപൂജയുടെ വിപ്ലവമാകരുത്.

ഒരു അധികാരകേന്ദ്രത്തെ മാറ്റി മറ്റൊന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്ന വിപ്ലവമാകരുത്.

ഒരു അന്ധവിശ്വാസത്തെ മാറ്റി മറ്റൊരു രാഷ്ട്രീയ അന്ധവിശ്വാസം കൊണ്ടുവരുന്ന വിപ്ലവമാകരുത്.

അത് ആയിരിക്കട്ടെ —

ഒരു പൗരത്വ വിപ്ലവം.

നീതിയുടെ വിപ്ലവം.
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വിപ്ലവം.
സമത്വത്തിന്റെ വിപ്ലവം.
മനുഷ്യഗൗരവത്തിന്റെ വിപ്ലവം.
സത്യത്തിന്റെ വിപ്ലവം.
ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ വിപ്ലവം.
ഭരണഘടനയിലും ജനാധിപത്യത്തിലും വിശ്വാസത്തിന്റെ വിപ്ലവം.

ഏത് തലമുറയാണ് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയഭാഷ മാറ്റുക എന്ന് ചരിത്രം മുൻകൂട്ടി പ്രഖ്യാപിക്കാറില്ല.

ചിലപ്പോൾ ചരിത്രം ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ തുടങ്ങും.

ചിലപ്പോൾ ഒരു കോടതി വിധിയിൽ.

ചിലപ്പോൾ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ കൈയിലെ ഒരു പ്ലക്കാർഡിൽ.

ചിലപ്പോൾ —

അധികാരത്തിന് കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു ചോദ്യത്തിൽ.

ഓരോ ചോദ്യവും ശരിയാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കടമയല്ല.

ആ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനുള്ള അവകാശം ജീവനോടെ നിലനിർത്തുക തന്നെയാണ് അതിന്റെ കടമ.

Gen Zയുടെ ഉത്തരവാദിത്തവും അത്ര തന്നെ വലുതാണ്.

ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു താൽക്കാലിക പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ആയുധമായി മാത്രം മാറാതെ, സത്യം, നീതി, സമത്വം, മാനവമഹത്വം, ഭരണഘടനാപരമായ ഉത്തരവാദിത്തം എന്നിവയോടുള്ള ദീർഘകാല പ്രതിബദ്ധതയായി മാറണം.

അവസാനം ചരിത്രം ഒരു തലമുറയെ വിലയിരുത്തുന്നത് അവർ അധികാരത്തോട് എത്ര ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിച്ചു എന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം ആയിരിക്കില്ല.

ശബ്ദങ്ങൾ ശാന്തമായ ശേഷം അവർ ഏതു തരത്തിലുള്ള റിപ്പബ്ലിക്ക് നിർമ്മിക്കാൻ സഹായിച്ചു എന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കും.

---

“അധികാരത്തോട് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ മരണമല്ല; ചിലപ്പോൾ ജനാധിപത്യം തന്നെ ജീവനോടെ ഉണ്ടെന്ന് അധികാരത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന നിമിഷമാണ് അത്.”

— Adv. C. V. Manuvilsan
Advocate | Lex Loci Associates
Kerala, India

Suggested Blogger Labels:
Gen Z | ജനാധിപത്യം | ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന | യുവജന രാഷ്ട്രീയം | പൗരപങ്കാളിത്തം