“കഴുത”: കണ്ണിൽ കാണാത്ത ഒരു കഠിനാധ്വാനി | Adv. CV Manuvilsan

ഒരു കഴുത: ആരാണ് ഈ അനദൃഷ്ട്യായ കഠിനാധ്വാനി?

By Adv. C.V. Manuvilsan

---

നിങ്ങൾ "കഴുത" എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ ആദ്യം എന്താണ് മനസ്സിൽ വരുന്നത്?

തളർന്ന തല, തളർച്ച, ഉറക്കത്തിൽ തളഞ്ഞ ഒരാൾ, കുറവുകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ഉപമ.
ഒരു ശാപം പോലെ തോന്നുന്ന ഒരു സംസ്കാരതൊഴിലാളി?

പക്ഷേ, ആരാണ് സത്യത്തിൽ “കഴുത”?
അവൻ അത്രമേൽ വിഡ്ഢിയാണോ? അല്ലെങ്കിൽ... അത്രമേൽ വിശ്വസ്തനാണോ?

കഴുതയെ കുറിച്ച് നമ്മൾ എന്തറിയുന്നു?
അവൻ മികച്ച ആരോഗ്യവുമല്ല, കിടിലൻ കരിയറുമല്ല, സാമൂഹിക ബഹുമാനവുമല്ല സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

എന്നാലും, ഓരോ ദിവസവും അനേകം ജോലികൾ — ആലോചനയില്ലാതെ, രേഖപ്പെടുത്താതെ, അവർക്ക് വേണ്ടി ആരും കാത്തിരിക്കാതെ — കൃത്യമായി നിർവഹിക്കുന്നു.

നാം അവനെ കാണാറില്ല.
അവൻ ചെയ്തതൊന്നും നമ്മൾ കുറിച്ചിരുത്താറുമില്ല.

അവനെ ആരാണ് വിഡ്ഢിയെന്നുപറയുന്നത്?
നമ്മുടെ സംസ്‌കാരത്തിൽ “കഴുത” എന്നത് എപ്പോഴും ഒരു അപമാനസൂചനയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അതിന്റെ പിന്നിൽ ജീവിതം തന്നെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ഒരാളുടെ നിരന്തര കഠിനാധ്വാനമാണ്.
അവന്റെ നിലയിലേക്കാണ് നാം കാണാതെ പോകുന്നത്.

നമുക്ക് അറിയാമോ – നമ്മളെ ജീവിപ്പിക്കുന്നതെന്താണ്?
നമ്മൾ എന്താണ് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്?

അദ്ദേഹം കച്ചവടമോ രാഷ്ട്രീയമോ നടത്തുന്നില്ല.
അദ്ദേഹം സന്ദർശനങ്ങൾ നടത്തുന്നില്ല, പ്രസംഗം നടത്തുന്നില്ല.

പക്ഷേ, സമൂഹത്തിന്റെ താളം അതിൽ നിന്നാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.
എല്ലാവരും കാണാതെ പോകുന്ന ജോലികൾ, ഓർക്കാതെ പോകുന്ന സമർപ്പണം – ഇവരെയാണ് നമ്മൾ വിളിക്കുന്നത് “പൊതുജനങ്ങൾ” എന്ന്.

ഇവരാണു സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ യാഥാർത്ഥ്യപാഠം.

കഴുതയെ അപമാനിക്കുന്നത് സമൂഹത്തിന്റെ പരാജയമല്ലേ?
“കഴുത” എന്നത് അപമാനത്തിന് പകരം ഒരു ആദരവായിത്തീർന്നിരിക്കേണ്ടത് ആണ്.

അത് വിഡ്ഢിത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമല്ല,
പകരം സമർപ്പണത്തിന്റെ നിശ്ചല പ്രതിമ ആകണം.

നാം അവരുടെ വില മനസ്സിലാക്കുമ്പോഴേയ്‌ക്ക് നമ്മുടെ വികാസം തുടങ്ങുകയുള്ളൂ.
പൊതുജനങ്ങളെ ആദരിക്കണം. നാം പഴയ ചിന്തകളെ മാറ്റണം.

“കഴുത = വിഡ്ഢി” എന്ന തോന്നലിന് പകരം,
“കഴുത = വിശ്വസ്തതയുടെ പ്രതീകം” എന്ന ഒറ്റമനസ്സായി വിലയിരുത്താം.

അവരുടെ ശബ്ദമറ്റ സമർപ്പണം, കഠിനാധ്വാനം, ആത്മമാനവും – ഇതാണ് നമ്മുടെ സമൂഹത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ശക്തി.

അവസാനത്തെ ചോദ്യങ്ങൾ:

• നാം ഇപ്പോഴും “കഴുത”യെ നിശ്ചലമായ വിഡ്ഢിയെന്ന് കാണുമ്പോൾ, നമ്മുടെ മൂല്യങ്ങളാണ് തകർന്നുപോകുന്നത് അല്ലേ?
• നാം എപ്പോഴാണ് അവരുടെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം തിരിച്ചറിയാൻ തയ്യാറാകുന്നത്?
• സമർപ്പണത്തെ അപമാനമാക്കിയ ഒരു സംസ്കാരത്തിൽ, ആദരവിന്റെ വാസ്തവം എവിടെയാണ്?

നമുക്ക് ഒരു മാറ്റം ആവശ്യമുണ്ട്.
പുതിയ ഒരു കാണലാണ് നമ്മൾ നിർമ്മിക്കേണ്ടത് – വാക്കുകളിൽ അല്ല, പ്രവർത്തികളിൽ മാറ്റം വരുത്തുക.

അവരെ ആദരിക്കുക. അവരെ ഓർക്കുക. അവരാൽ നാം നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന വാസ്തവം സമ്മതിക്കുക.

ഒരു കഴുത – അവൻ ആരാണ്?

അവനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഠിനാധ്വാനം ആവശ്യമില്ല.
അവനെ ആദരിക്കുക – അതാകാം നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ മാനവിക യാത്ര.

---

Published on: 06/06/2025 15:59
Author: Adv. CV Manuvilsan